Pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska, ciepła z pieca, z zaskakującym przekrojem i jajkiem w środku, pieczeń mielona, nie kotlet z patelni. Nazwa pieczeń rzymska, mimo swojego brzmienia, nie ma nic wspólnego z kuchnią starożytnego Rzymu, należy do grupy polskich domowych dań, które w XIX i na początku XX wieku dostawały efektowne, egzotycznie brzmiące nazwy, żeby zwykłemu bochenkowi z mięsa mielonego dodać nieco blasku. W rzeczywistości pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku bochenek z mielonego mięsa, namoczonej bułki, cebuli i majeranku, uformowany wokół całych jajek na twardo, dzięki czemu każdy plaster po przekrojeniu pokazuje charakterystyczny rdzeń z jajka. To odróżnia ją od płaskich, smażonych na patelni kotletów mielonych i od pieczonego pasztetu z wątróbką, które powstają z podobnych składników, ale mają zupełnie inną formę. Przy obiedzie niedzielnym i na Wielkanoc bywa daniem, które dobrze się przygotowuje wcześniej, bo na zimno smakuje tak samo dobrze jak na ciepło, a drobniejsze mielenie ułatwia wilk do mięsa.

Zakupy i gotowanie

Na masę weź mielone mieszane, czerstwe bułki, mleko i jajko, do środka jajka na twardo, do tego cebulę, majeranek, sól i pieprz, opcjonalnie boczek do owinięcia. Dobre mięso i aromatyczny majeranek często znajdziesz w sklepie polskim. Brak bułki albo dobrej jakości mięsa, zamień uczciwie według zamienników. Płaskie panierowane kotlety należą do kotleta mielonego, masa pasztetowa do pasztetu.

Bułkę trzeba dobrze odcisnąć, inaczej bochenek się rozjeżdża podczas formowania, bo nadmiar płynu słabo wiąże masę. Masę dobrze zwiąż i krótko schłódź, potem ułóż jajka na środku wzdłuż i domknij mocno, żeby przekrój dał równe pierścienie, a nie przesunięty rdzeń. Piecz w 180 °C do końca i przed krojeniem daj odpocząć, inaczej bochenek się rozpadnie przy pierwszym cięciu. Za chude mięso łatwo wysycha, a za luźno uformowany bochenek pęka przy pieczeniu wokół jajek, inaczej niż przy patelnianym kotlecie mielonym albo terrinie pasztet, które nie mają wyśrodkowanego rdzenia z jajka.

Pieczeń rzymska lubi diasporę: jeden bochenek, mięso z lady lub wilka, jajka z lodówki, piekarnik zamiast rundy smażenia dla wielu gości naraz. Formowanie w sobotę i krojenie w niedzielę odciąża poranek. Dzieci mogą pomagać przy obieraniu jajek, gorący piekarnik zostaje u dorosłych. Dobre mięso ze sklepu polskiego i kulturowa rama z obiadu niedzielnego czynią ten bochenek praktycznym na co dzień, nie myląc go z kotletem mielonym.

Przy stole

Podawaj w plastrach z widocznym jajkiem, często z ziemniakami, surówką albo lekkim sosem, do menu pasuje obiad niedzielny. Kto szuka płaskich kotletów z patelni, znajdzie je pod kotletem mielonym, kto szuka pasztetu, pod pasztetem. Resztki trzymają się w chłodzie dwa do trzech dni i smakują na zimno tak samo dobrze jak na ciepło, co czyni tę pieczeń praktyczną na przygotowaną wcześniej niedzielę.

Kto myli pieczeń rzymską z smażonym na patelni kotletem mielonym albo z pasztetem, oczekuje innej tekstury. Za mokra masa nie utrzyma formy, źle wyśrodkowane jajka psują ładny przekrój, a za krótkie pieczenie zostawia surowy środek. Panierka należy do przewodnika o panierowaniu, nie do tego bochenka z pieca.

Z boczkiem skórka staje się bardziej wyrazista, bez jajka w środku zostaje prostszy bochenek z pieca, o ile jasno to nazwiesz, a drobniejsze mielone daje gładszy przekrój. Pasującymi sąsiadami są kotlet mielony i pasztet, do menu pasuje obiad niedzielny, do mielenia wilk do mięsa, a do zamienników zamienniki składników.